Huwelijk en seksualiteit

Zoeken naar onderwerpen in meer dan 100 christelijke websites

transparant.jpg
Open zoekscherm

Toewijding

Lastig woord: toewijding. Ik heb de indruk dat het steeds onbekender wordt. Weten mijn kleinkinderen straks nog wat ermee wordt bedoeld?

 

We hebben allemaal de ervaring dat het soms niet loopt zoals je zou willen. Je vrouw is vaak chagrijnig. Je man afwezig. Of er is niet meer dan de sleur van de dagen.

 

En dan kom je een ander tegen die wel aandacht voor je heeft (je hoort het verhaal voortdurend). Of je vindt afleiding in je werk of bij je vriendinnen. Compensatie voor wat je mist in je huwelijk.

 

Toewijding: lastig woord. Want dan moet je iets gaan doen. Weer opnieuw investeren. 

 

Volhouden voor iets wat helemaal niet zo lekker voelt.

 

Maar de grote dingen in de geschiedenis hebben we allemaal te danken aan toewijding. 

 

Uitvindingen, ontdekkingen, overwinningen: ze waren er omdat mensen er jaren lang op hadden gezweet, zich er alles voor hadden ontzegd. Keiharde training, volhouden tegen alle teleurstelling in, tegen alle redenen die je zelf kunt bedenken en die anderen je voorhouden in.

 

Toewijding.

 

Zo heeft Jezus Zijn offer gebracht op grond van Zijn toewijding. Doosbang was Hij. Hij heeft heftig gebeden om de beker niet te hoeven drinken! Maar Hij was toegewijd: de wil van Zijn Vader ging Hem boven Zijn eigen hachje.

 

Toewijding: het niet laten afhangen van hoe het voelt. “Ik houd van je om wie je bent, en niet om hoe ik me voel, of hoe het gaat.”

 

Toewijding uit zich in daden. Mijn vrouw heeft niks aan mijn gevoelens, hoe liefdevol ook. 

 

Want die kunnen morgen weer anders zijn. Gevoelens zijn alleen van mij; pas als ik er daden aan verbind, heeft mijn vrouw er iets aan. Verliefdheid, vlinders in je buik: heerlijk, maar daar kun je geen gezin op bouwen.

 

Daarom leggen we een belofte af om iets te doen: trouw zijn.

 

God Zelf spreekt tot ons in beloftes! Hij zegt niet alleen: Ik houd van je. Liefde is als liefde doet.

 

Daarom komt God met beloftes. Daarin wordt Zijn liefde zichtbaar, tastbaar. Dan kun je zien of Hij echt van ons houdt.

 

En dan groeit er vertrouwen.

 

In onze relaties hebben we toewijding in daden nodig. Aan gevoelens heb je niks. Aan woorden ook niet. Alleen aan woorden waaraan de ander zich houdt. Aan beloftes die worden nagekomen.

 

Dat geeft houvast, dan weet ik of je om mij geeft!

 

En elke belofte die jij nakomt, maakt mijn vertrouwen groter.

 

René Houtman

Huwelijk

Ze waren jong getrouwd. In het begin liep het goed. Samen dingen ondernemen, goeie gesprekken, prima seks.

 

Hij vertelde dat zijn vrouw nogal onzeker was, en zich steeds meer terugtrok. Hij had een korte affaire met een collega gehad; zijn vrouw was erachter gekomen en had geëist dat hij met die ander zou breken. Hij had het gedaan.

 

Maar ze waren langs elkaar heen gaan leven. Ze hadden kinderen gekregen, maar dat had geen toenadering gebracht.

 

En nu was hij opnieuw vreemd gegaan. Z’n vrouw was woedend, eiste opnieuw dat hij met die relatie stopte. Maar nu had hij het gehad met z’n vrouw. Hij wilde niet meer verder. En – ik geloof dat ik er al op zat te wachten – hij had met z’n nieuwe vriendin nu een contact zoals hij het nooit met z’n vrouw had gehad. Ze voelden elkaar op zo’n bijzondere manier aan. Het kon toch geen toeval zijn dat zij elkaar hadden ontmoet. Hij geloofde dat God daar de hand in had.

 

Ik vroeg wat door over zijn huwelijk: of hij het nooit bij zijn vrouw had aangekaart dat hij dieper contact miste, waarom hij nooit hulp had gezocht. En toen kwam dat zinnetje: “Ik heb eigenlijk nooit echt van haar gehouden.”

 

Misschien was dat het eerlijkste zinnetje uit het hele verhaal. Met dat zinnetje laat je zien waar je echt staat. Je hebt je vrouw dus nooit een echte kans gegeven. Want je hebt nooit echt van haar gehouden. Je hebt dus toneel gespeeld.

 

Zou die onzekerheid van zijn vrouw daar iets mee te maken hebben?

 

René Houtman

Zekerheid in liefde

Terwijl de zon voorzichtig een lichtbundel door de gebrandschilderde ramen naar het midden van de kerk projecteert, komt op de tonen van een prachtige evergreen de bruid naar binnen. Hartverwarmend wit met een stralende glimlach, geflankeerd door haar trotse vader. Vooraan staat de bruidegom in een kostuum dat hem wat onwenning staat, maar even blij en vol verwachting kijkend naar zijn aanschrijdende bruid.

Jan en Mira, twee overgelukkige mensen zo het schijnt, te midden van een kring betrokken familieleden en vrienden. Dit huwelijk kan bijna niet mis gaan. En toch, gaat het hen lukken? Jan heeft al diverse langdurige relaties achter de rug en Mira, een stuk jonger, heeft een zeer problematisch jeugd gehad. Haar moeder is vroeg gestorven en ze had niet zo’n beste relatie met haar stiefmoeder. Jan heeft een sterk opvliegend karakter dat regelmatig voor de nodige conflicten zorgt in hun relatie. Mira vlucht gemakkelijk weg in eetverslaving als ze het moeilijk heeft. Welke zekerheid hebben deze twee mensen dat hun huwelijk een duurzame band voor het leven wordt? Welke stevige basis kunnen ze vormen voor een gezin met kinderen? Welke kracht hebben ze in zichzelf en in hun relatie om problemen van binnen en buiten aan te kunnen? Welke gemeenschappelijkheid gaat hen boven alle verschillen doen uittillen?

Door Hanna-Barbara Gerl-Falkovitz

Huwelijk

"Hebben we het juiste begrip van de liefde? Het is bij ons vaak sentimenteel, papperig geworden. (...) De moderne tijd moet de liefde als iets veel ruimers, vruchtbaarders en geweldigers zien dan ze nu doet." Romano Guardini

Is ons begrip van liefde niet te zacht? Liefde en huwelijk worden in de grote tradities van de wereld niet zozeer als gezellige intimiteit als wel als goddelijke handeling gezien. Liefde en huwelijk hebben in de spirituele en religieuze geschiedenis van de wereld altijd met de schepping en het instandhouden van de wereld te maken. Het romantische „met-z'n-tweetjes" staat hier niet op de voorgrond. In de Indische traditie is dit heel duidelijk waar het nog steeds heel gebruikelijk is om door familieleden uitgehuwd te worden. Zelfs de Scandinavische Edda zegt: "Ze trouwden, en kregen elkaar lief." Onze focus op "ik en jou" is eigenlijk een laat en zeer individualistisch concept.

Trouwen of niet?

Tekst Johan Démoed

 

De Bijbel is pro-huwelijk. Veel christenen stappen dan ook in het huwelijksbootje. Nu blijkt echter dat ook andersdenkenden het beste voor trouwen kunnen kiezen. Tal van onderzoeksgegevens wijzen erop dat de huwelijksboot verreweg het meeste voordeel oplevert. Niet alleen voor jezelf, ook voor de samenleving.

 

Trouwen heeft op veel punten goede papieren ten opzichte van andere leefvormen, zoals samenwonen en single zijn. Dat concluderen vijftien wetenschappers – onder leiding van socioloog Bradford Wilcox van de universiteit van Virginia – na uitvoerig literatuuronderzoek. Natuurlijk zijn er ongelukkige huwelijken en gelukkige samenlevingsrelaties, maar de algemene lijn is dat het huwelijk de betere papieren heeft.

De onderzoekers stellen bijvoorbeeld dat het huwelijk allerlei voordelen heeft ten opzichte van samenwonen; in het klein, op

gezinsniveau, maar ook in het grotere geheel. Ze noemen daarbij het verkrijgen van een krachtigere economie, verbetering van de volksgezondheid en vermindering van criminaliteit.

Trouwen, dat is nog eens een manier om de financiële crisis te lijf te gaan! Lees hieronder wat de professoren zelf concluderen.

Wat is waar?

Tekst Arjet Borger-Korf

Het lijkt alsof iedereen seks heeft en dat het allemaal maar normaal is dat je met iemand naar bed gaat. Maar is dat wel zo? Of word je verkeerd beïnvloed doordat je niet alle beschikbare informatie krijgt voorgeschoteld? 

 

Als mens ben je vatbaar voor beelden van buitenaf. Als je anderen iets ziet doen, word je daardoor beïnvloed. dat is helemaal het geval als je in de puberteit bent. Dan ben je extra gevoelig voor groepsdruk en beeldvorming. Je bent nogal eens onzeker en wilt liever niet buiten de boot vallen. De media en reclamemakers maken hier gretig gebruik van. Over seks krijg je een bepaald beeld mee. Het word gepresenteerd als 'makkelijk en lekker'. Maar vooral legt men er de nadruk op dat het overal beschikbaar is en iedereen 'het doet'. Jammer, want dat kan je het gevoel geven dat je vreemd bent als je nog niet met iemand naar bed bent geweest. Misschien voel je je een buitenstaander, preuts of denk je dat je 'niks mag' omdat je als christen andere keuzes wilt maken.

Love 

Relaties. Iedereen heeft er behoefte aan. We hebben mensen nodig die in goede en kwade dagen om ons heen blijven staan. En natuurlijk willen we ook graag ons leven delen met die ene bijzondere persoon die heel veel van ons houdt. Dat lijkt een normaal verlangen, dat in ieder van ons is gelegd. Toch kan ook dat verlangen ons leven gaan beheersen.

 

Romantische liefde

Het is opvallend hoeveel liedjes en films over de liefde gaan. Soms lijken we met z'n allen te geloven dat romantische liefde het allerbelangrijkste is en dat zonder een partner een waardevol leven niet mogelijk is. Schrijver Tim Keller stelt in zijn boek 'Namaakgoden' zelfs dat in de westerse maatschappij romantische liefde een afgod is geworden.

 

Aanbidden

Ieder mens is geboren met de drang 'iets' te aanbidden. Wie de vreugde van de relatie met God niet kent, zoekt zijn aanbiddingsobject al snel in de wereld: in geld of status, maar vaak ook in een relatie met een ander. Zulke mensen verwachten dat een ander mens hun levensvervulling kan zijn, dat als ze maar een partner hebben ze volmaakt gelukkig zullen worden.

 

Teleurgesteld

Tim Keller legt in zijn boek uit dat we teleurgesteld zullen raken als we onze vervulling bij andere mensen zoeken. We komen er al snel achter dat onze partner niet zo ideaal is als we dachten en gaan dan op zoek naar de volgende 'perfecte partner'. Keller laat een vrouw aan het woord die dit deed. Zij vertelt: "Mannen waren mijn alcohol. Ik kon alleen maar in de armen van een man het leven aan en een goed gevoel over mezelf hebben."

 

Vervuld

Geen mens kan de leegte in ons blijvend vullen. Paulus bidt voor de gelovigen dat ze gevuld worden met Gods Geest 'en u de liefde van Christus zou kennen, die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God' (Efeze 3:19). Alleen die liefde en volheid kunnen ons blijvende vreugde brengen.

 

Het boek 'Namaakgoden' van Tim Keller


Bron: www.dehoop.org

 

 

Een vermoeden van incest... Ver van mijn bed?

  

 

Wat is het leven
het hoeft niet voor mij
wat heeft het mij nog te bieden
mensen maken je kapot van binnen
niemand ziet het, merkt het
het is een geheim
dat is het veiligst bij mijzelf
want anders...
dan is er
misschien nog meer kapot

Eén op de zeven meisjes in Nederland zou in principe bovenstaand gedicht kunnen schrijven. En ook nog eens een onbekend aantal jongens. Vindt u dit ook verontrustende uitspraken? Uitspraken die u het liefst vergeet en waarvan u hoopt dat ze enkel gelden voor mensen buiten uw vrienden- en kennissenkring, buiten uw milieu en kerkgemeenschap?
De harde werkelijkheid is evenwel dat machts- en seksueel misbruik niet gereserveerd kunnen worden voor bepaalde groeperingen in onze samenleving. Niemand is er te goed voor.
Bij Chris worden we vaak geconfronteerd met kinderen die een geheim teveel met zich meedragen. Ook kinderen uit christelijke gezinnen. Maar juist doordat incest en seksueel misbruik geheimen zijn tussen de dader en het kind zien wij niet zo 1-2-3 dat er iets mis is.

 

 

Als jongetje voelde Wouter zich seksueel aangetrokken tot kinderen die veel jonger waren dan hij. Later kwam hij op tot geloof in Jezus, maar bleef hij worstelen met pedoseksuele gevoelens. ‘Mijn gevoelens kwamen voort uit een zoektocht naar liefde, geborgenheid en aanvaarding.’
 
Wouter komt uit een gezin van twee meisjes en drie jongens, waarvan Wouter de een-na-jongste was. ‘Mijn ouders hadden eigenlijk te weinig geld om voor hun vijf kinderen te zorgen. Dat gaf spanning.’ Op school had Wouter het evenmin gemakkelijk. Zijn klasgenootjes treiterden hem dagelijks. Hij raakte psychisch beschadigd en werd steeds onhandelbaarder. ‘Mijn ouders waren christen en hadden het beste met mij voor. Maar thuis ging het niet langer.’Op zijn twaalfde plaatste een instelling voor geestelijke gezondheidszorg hem in een pleegoudergezin. Geen warm gezin, zo bleek al snel. ‘Ik werd er uitgescholden en in het openbaar gekleineerd. De ouders van het gezin hingen een antroposofisch gedachtegoed aan, een levensfilosofie met occulte invloeden. Er kwamen ook spiritisten (mensen die met geesten in contact staan, red.) over de vloer.’
 
‘Op mijn veertiende verscheen er een geest aan mij. Hij beloofde mij een gelukkig leven en kracht om alle vernederingen te doorstaan. Daarvoor hoefde ik hem alleen maar te gehoorzamen. Ik stemde toe, niet beseffend dat het een demonische macht was. Jezus noemt de duivel een leugenaar, een mensenmoordenaar van de beginne. Hij belooft gouden bergen, maar als hij de kans krijgt plundert hij je leven leeg.’Dit ervoer Wouter aan den lijve. ‘Ik kon mij zelf niet beheersen en kreeg steeds vaker last van woedeaanvallen. Mijn pleegouders hadden kunstboeken met prachtige platen erin. In mijn razernij scheurde ik de mooiste platen eruit.’